Budowa rozgłośni w Baranowiczach została rozpoczęta w lipcu 1937 roku  i trwała do wiosny 1939 roku. Stacja mieściła się na przedmieściach miasta przy ul. Gabriela Narutowicza 72 na działce o powierzchni 10 000 m2 otrzymanej od magistratu. Ogólna kubatura budynku wynosiła 2800 m3. W budynku mieściła się stacja nadawcza oraz dwa studia i kilkanaście pokoi redakcyjnych i technicznych. 25 kwietnia 1938 roku rozpoczęto montaż urządzeń technicznych oraz postawiono dwa izolowane maszty o wysokości 141 metrów. Jeden z nich pracował jako maszt główny, drugi jako reflektor. Zmodernizowana została również miejscowa elektrownia ponieważ stacja brała dwukrotnie więcej prądu niż dotychczas całe miasto. Rozgłośnia w Baranowiczach rozpoczęła stałą emisję programów 30 października 1938 roku na fali 577 m.

Spikerami stacji byli Maryla Konzalówna oraz Stefan Sojecki. Prelegentami Zbigniew Cis-Bankiewicz ( dyrektor stacji ), Roman Horoszkiewicz, Kpt. dr Tomaszewski. Obsadę techniczną stanowili: inż. Jerzy Foltański, inż. Roman Rogiński, inż. Borys Niewiadomski, inż. Teofil Terlecki, inż. Adam Twaróg. 

Na zdjęciu dyrektor stacji w Baranowiczach Zbigniew Cis-Bankiewicz w pokoju redakcyjnym na parterze (Foto 1939 r.) Fotografia pochodzi ze zbiorów rodzinnych Tomasza Cis-Bankiewicza

Budynek stacji nadawczej tuż po ukończeniu budowy i w sierpniu 1939 roku

Wnętrze dyspozytorni technicznej stacji w Baranowiczach. Fotografię wykonano aparatem skierowanym w stronę wypukłego lustra zawieszonego na suficie. Fotografia pochodzi ze zbiorów rodzinnych Andrzeja Grabowskiego

Zdjęcie wykonane przez pilota Luftwaffe w czasie bombardowania stacji radiowej Baranowicze we wrzesniu 1939 roku. Radiostacja była bombardowana przez lotnictwo niemieckie od 14 do 16 września, 17 września do Baranowicz weszły wojska radzieckie. Po lewej, u dołu zdjęcia widoczny szczyt masztu stacji.

Powrót do strony Historii

Powrót do mapy